Of het nu de naweeën van de griep zijn of toch een latente aanval van somberheid, ik weet het niet, maar het was een flutweek. Alles gedaan in de laagste versnelling. Ik voelde me een slak. Ik kon me nergens goed op concentreren. Ik heb het maar even gewoon laten gebeuren. Hoe noemen ze dat ook alweer, naar je lichaam luisteren? Maar ik wil niet te veel luisteren, ik wil vooruit. Maar ik kan natuurlijk geen ijzer met handen breken. Vrijdag bij de woningcorporatie geweest voor een bespreking over de urgentieverklaring. Leuk gesprek, complimenten en waardering voor de strijdbaarheid die ik kennelijk uitstraal. Daar op betrekkingsniveau toch
In Amerika zeggen ze dat je guts hebt getoond door risico te nemen als je vertelt dat je failliet bent. In Nederland heeft failliet gaan vooral de betekenis van falen en schuld en boete. Dit blog is een kroniek over de menselijke kant van failliet gaan. Misschien herken je er iets in. Wil je chronologisch lezen, begin dan in het blogarchief.
maandag 22 november 2010
ik kon maar niet op gang komen
Labels:
inlevingsvermogen,
somberheid
dinsdag 16 november 2010
soms heb je van die dagen
Vrijdag nog niet helemaal fit een presentatie gedaan voor een nieuw concept. De potentiële afnemers waren niet enthousiast en zien de potentie niet. Voor nieuwe zaken, moet je toch met de juiste mensen om tafel, die voorbij hun praktijk van alledag kunnen kijken. Ik ben benieuwd of er nog iets uit gaat komen. Verder ben ik gewoon moe. Ik kan maar niet goed op gang komen. Ik moet een stuk afschrijven, maar de inspiratie en energie ontbreekt. Hoe ik het ook wend of keer, mijn wereld wordt toch kleiner. Ik moet er doorheen. Het is een soort vacuüm waarin ik me nu bevindt. Een van
donderdag 11 november 2010
schijtziek en toen viel het kwartje
Zaterdagavond om elf uur werd ik ineens heel beroerd. Ik dook mijn bed in en heb vrijwel alleen in mijn bed gelegen: Buikgriep in een zeer heftige vorm. Ik zat twee nachten meer op het toilet dan dat ik in mijn bed lag. Dat was nog niet alles, mijn maag was compleet overstuur. het voelde als een grote baksteen die bij iedere beweging mee bewoog. Huisarts gebeld, maagzuurremmers gekregen en het leven werd al snel een stukje draaglijker. Vanmorgen, nog een beetje slap, net voor de storm uit naar het ziekenhuis gefietst voor een gehoortest en en onderzoek naar mijn oorsuizingen. Mijn gehoor is
Labels:
ondernemingsplan,
somberheid,
ziek
zaterdag 6 november 2010
reactie van Gerrit Zalm gekregen
Gisteren kwam er een brief - via tussenstation curator - op geschept ABN AMRO papier binnen. Een reactie van Gerrit Zalm over mijn brief en klacht over de afstandelijkheid en routinematigheid waarmee ik als ZZP-er gereduceerd werd tot een dossier. Dat steekt me nog steeds enorm. Ik snap heel goed dat banken rationele afwegingen moeten maken als het gaat om klanten die hun verplichtingen niet na kunnen komen. Daar gaat het me ook niet om. Maar dat je zelfs pro-actief niet eens in gesprek kunt met je bank vind ik getuigen van zo'n enorme onverschilligheid. 'Je bent te klein en niet interessant genoeg' is de niet uitgesproken boodschap. Desalniettemin bood Zalm zijn excuses aan voor de teleurstelling die de reactie van zijn organisatie bij mij
donderdag 4 november 2010
Tot elkaar veroordeeld
Gisteren een mailtje gestuurd naar mijn curator met wat vragen. Een er van ging over een brief van de notaris over de erfenis van mijn moeder. Of ik daar een kopie van kon krijgen in verband met familieberaad. Ik zag allerlei mails van familie voorbij komen, maar over de strekking van de brieven van de notaris wist ik niks.
Ik kreeg een mail terug met een scan van de gevraagde brief en met de opmerking, dat ze niet begreep waarom ik een kopie van die brief wilde ontvangen omdat die geen belangrijke informatie bevatte, maar dat ik hem toch kreeg om een zinloze discussie met mij te voorkomen. Het beeld werd me weer eens bevestigd, ik ben lastig. Natuurlijk heb ik
Ik kreeg een mail terug met een scan van de gevraagde brief en met de opmerking, dat ze niet begreep waarom ik een kopie van die brief wilde ontvangen omdat die geen belangrijke informatie bevatte, maar dat ik hem toch kreeg om een zinloze discussie met mij te voorkomen. Het beeld werd me weer eens bevestigd, ik ben lastig. Natuurlijk heb ik
Labels:
communicatie,
curator,
erfenis,
informatie,
tirades
woensdag 3 november 2010
Lamlendig en energiek
Gisteren een dag zonder energie, sluimerend tegen griep aan. Maar even rustig aan gedaan. 's Avonds voor de buis gehangen en naar FC Twente gekeken. Bij Pauw en Witteman een interessant item gehoord over een nieuwe serie op de buis over leiderschap. Een woord dat me bezig houdt. Ieder mens moet zijn eigen leider kunnen zijn vind ik. Als je failliet bent lijkt dat perspectief een stuk minder. Onzin natuurlijk, het gaat er om dat je binnen je beperkingen zoekt naar mogelijkheden om de situatie zo veel als mogelijk naar je hand te zetten. Van weerstand word je sterker.
Gisterenavond weer en telefoontje van mijn zus over de erfenis van mijn moeder. Mijn neef, de advocaat is, heeft de notaris er op gewezen dat ze ons een voor de erfgenamen nadelig voorstel heeft gedaan. Ik hoor het aan, de informatie voor mij bedoeld hierover, ligt nog steeds bij mijn curator.
Ik slaap aan één stuk door afgelopen nacht. Ik voel me uitgerust en energiek. Ik heb zin om vandaag veel te doen.
Gisterenavond weer en telefoontje van mijn zus over de erfenis van mijn moeder. Mijn neef, de advocaat is, heeft de notaris er op gewezen dat ze ons een voor de erfgenamen nadelig voorstel heeft gedaan. Ik hoor het aan, de informatie voor mij bedoeld hierover, ligt nog steeds bij mijn curator.
Ik slaap aan één stuk door afgelopen nacht. Ik voel me uitgerust en energiek. Ik heb zin om vandaag veel te doen.
Abonneren op:
Posts (Atom)